Hüma kuşlarının kanat vurduğu o dağlar,
Zümrüdüanka’nın yalnızlığına da ağlar.
Yağmurlar sözlerini ağlayarak heceler,
Her damla,süzülerek gözlerinde geceler.
Seher vaktinde hasretinle şiir demlerdim.
Zemheri ayrılığı, s’onu getirmeden söylerdim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta