Hüma kuşlarının kanat vurduğu o dağlar,
Zümrüdüanka’nın yalnızlığına da ağlar.
Yağmurlar sözlerini ağlayarak heceler,
Her damla,süzülerek gözlerinde geceler.
Seher vaktinde hasretinle şiir demlerdim.
Zemheri ayrılığı, s’onu getirmeden söylerdim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta