Hatırla Şiiri - Behçet Elcik

İnsandır, gelip geçer, sen insanlığını hatırla!
Kuş ölür, sen uçuşunu hatırla!
Hayattır, gelir geçer, sen güzel anları hatırla,
Bir gülüş kalır bazen, bir sıcak bakış, bir “merhaba”.

Gün olur yükün ağırlaşır, dizlerin titrer,
Unutma; sabır da insana emanet edilen bir cevher.
Kırılırsa kalbin, kinle değil merhametle sar,
Gece ne kadar uzun olsa da, sabahı hatırla.

Bir ekmek bölüşülür, bir dua yükselir sessizce,
İnsan insanla çoğalır, bunu yaz kalbine ince ince.
Giden gider, kalan izdir; iz bırak, yara değil,
Bir ömürlük yankı bazen tek bir iyilik değil mi?

Toprak alır her şeyi, adını, sesini, adımını,
Ama almaz; gönülden gönüle uzanan ışığını.
Öyleyse geçerken bu dar dünyadan usulca,
İnsandır, gelip geçer… sen insan kalmayı hatırla.