Perdeni kapama ne olur gönül pencerende.
Bir kez daha delirebilecek kadar güçlü değil bedenim.
Şimdi yağmura düşman düşmüşüm katalitik sıcaklığın yanı başında,
Şimdi çocukluğumdan daha çok üşümüşüm, sobanın soğukluğunda.
Ben şimdi yere düşmüşüm, bir düş'müşüm kurtların sofrasında,
Ben şimdi dost ile küsmüşüm, taş tabelamı beklerim başım avcum arasında.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta