Uzun demirler kopuyor, çocukluğum,
gözlerimin dibinden çıkmakta.
Sokaklarda, kaldırımlarda arkamı yasladığım,
her kim varsa.
Sözümona, yangınların küllerinden artakalan,
anlamsız kalıntılardır hayat.
Görünmeyen hatıralar, adına şiir yazılmış kadınlar.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta