yine eski günlere dönmüşüm
bir fotoğrafın geçmiş elime
on altı yaşından kalma
köşe bucak arıyorum
uzak bir şehirde
şimdi yitirdiğim ne varsa
ne varsa hatırlayabildiğim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta