Bir kuru gül kalır, saman sarısı sayfalarından hayat akan hatıra defterimin arasında...
Kimbilir kaç yıl geçti; kuruyan yapraklarından kokusu sinişmiş sayfalarım şahit buna...
Hangi aşkın külleriydi? Hangi eller uzanmıştı? Sahi ya zaman daima galibti...
Anılarda kalan renklerin göstergesiydi, rengini yitirmeyen yaprakların...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta