Bir kuru gül kalır, saman sarısı sayfalarından hayat akan hatıra defterimin arasında...
Kimbilir kaç yıl geçti; kuruyan yapraklarından kokusu sinişmiş sayfalarım şahit buna...
Hangi aşkın külleriydi? Hangi eller uzanmıştı? Sahi ya zaman daima galibti...
Anılarda kalan renklerin göstergesiydi, rengini yitirmeyen yaprakların...
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta