Yaş alıyor, yaşıyor ve ölüyoruz.
Bir anı defteri misali kaydediyoruz hatıralarımızı.
Hatırda kalan bir iki insan sesi.
Sesleri göğü delercesine yükselen iki insan sesi.
Ayrılık, sevmeyenin anlayabileceği bir his olmadı.
Sevmek, ayrılıktan anlamayanın heybesine doldurabileceği bir şey değil.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta