Birtek ben kaldım,hüzünlü sonbahara,
Bendeki hatıralar,çoktan uçup gittiler...
Ömür yeter mi,başka bahara,
Hayatıma yeni yelken açmış,hatıralara...
Güneşten önemliydi,ötüşen kuşların cıvıltısı,
Gece kinciydi,yüzünü saklayan sabaha karşı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
