çatlamıştı avuçları
ihtiyarın
savurdu rüzgar
savurdu kupkuru toprağı
dizleri üzerine çöktü
içi kan ağladı
alnını semaya yaydı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Bu kısacık zamana bir ömür sığdırmışsınız.'
zaman akıyor
su gibi
yıllar bitiyor
ömür gibi
geriye kalan
deli ozanın
kopuk telli curası
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta