Bilmezden gelip yar gün be gün yaşarsın
Bilirsin güneş sensin ve ayazlı gece
Ne aynada gölge gülümser ne tat var yenende
Senden nasıl kopulur ki ruha, ab-ı hayatsın.
Gün eksik olsun camdan sesler kafamdan
Sen eksiksen var olan bil ki hiçliktir
Neşe, her daim umut bil ki senledir
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta