Gidişinin 147 nci gecesi
Gözlerimi diktim köşedeki sokak lambasına
Işığın altından geçmeni bekliyorum
Pencereden içeri giren yağmur damlaları
Gözlerimden süzülen yaşlara karışıyor
Mum ışığının aydınlattığı resmine bakıyorum
Ne kadarda özlemişim seni bir bilsen
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta