Gidişinin 147 nci gecesi
Gözlerimi diktim köşedeki sokak lambasına
Işığın altından geçmeni bekliyorum
Pencereden içeri giren yağmur damlaları
Gözlerimden süzülen yaşlara karışıyor
Mum ışığının aydınlattığı resmine bakıyorum
Ne kadarda özlemişim seni bir bilsen
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta