Kavurucu sıcakta bir serinlik, akıp gider
Yanağımdan dudağıma doğru, usulca
Bazen de bir rehavet, bunaltır yakar içimi
Kara kışın ortasında, buz tutmuşken kulağım
Sade ve sakin, ama benim olan bir hayat bu
Kim ne derse desin, fark etmez ki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta