Özden, kırık kalbin akisleridir, geceye akan yine...
Tüm umudum, şak şak olur çehremde karanligin rengine...
Sahilime vuruken yelkeni kırık bir anın gülüşü,
Çığlığıyla kaplar tenimi bu udsuz arzunun örülüşü...
HATİCEM...irem dudaklım, dilimdeki ensırlı hecem...
HATİCEM...bir sevdanın yarısı, dualarımda ilk hecem...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta