Hatice Sonmez Şiirleri - Şair Hatice Sonmez

SEN BENİM DAĞDAKİ EVİMİN DİREĞİ
SEN BENİM GÖZLERİMDEKİ YAŞIM
SON ETTİĞİM DUAM
SEN BENİM KİMSEYE ANLATAMADIĞIM EN BÜYÜK SIRRIM

SEN BENİM BİR GÖLGEMDİN

Seni görmek istedi canım bugün.

Sevdiğin kırmızı elbisemi giyip zamansız aldığın kol saatimi ve o güzel yıldızlı halhalı taktım bileğime.

Bilirim çok seversin.

Onun gönlüne öyle bir papatya düşmüş ki
Beyaz yaprakları hedef almış tüm bedenini
Nefesi ilkbahar gibi kokar, sesi ise heyecan katar.
Gözleri öyle bir masum, bakışları,zemheri bu zamanda, ama insanlıǧı var ya akdeniz kadar doǧal.

Atan kalbi hafif esen bir rüzgar gibi mutluluk verir.

Sessizlik kalbinin anahtarı gibi kilitli
Kaldı yine nedensiz.
Bir rüyaydın sanki.Rüzgar gibi estin gectin sol yanımdam birden.
Ahımla yaşa kederimden kahrol demek isterdim sana.
Nasılda sattın beni beş kuruşluk insanlara.
Söylesen cok mu zordu ulaŞman bana.

Anlamazsan bendeki olan deǧerini
Birdaha sorma sakın, seni nasıl sevdiǧimi
Mazide bıraktım artık ben bütün sözlerini

Uzak şehir gibisin sen, canımı yakıyor seni sessizce izleyişim
Sorunlar gözünden okunurken, bir mevsim daha geçti, yaz ve kış gibi.

Şimdi beni biraz dinle.
Sonra da içindeki sesini.

Sana anlatacaklarımla geç kalmış olabilirim ama olsun.
Bak elimde bir kum saati var hatırladın mi
Bana aldığın o kum saatini çevirdim.

Eskisi gibi olamıyorum artık ben
Zorluklarla daima savaşıyorum
Bu dünyayı ben artık sevmiyorum
Gün gelirde yok olursam arkamdan aǧlamayın, güzel hatırlayın beni
Hatalarımı unutun, gülüşlerim kalsın aklınızda.

Sönmüyor içimdeki alevler bir türlü seni görmeden.

İçim, içime sığmıyor işte.
Anla artık Sende benim bu halimden.
Yürüdüğüm yollar yol değilmiş bunu anladım, bu sefer senden giderken.

Bildiğin gibi değildi aslında
Göründügü gibiydi baktığında
Benim kadar derin dalmıştın öyle masum cok uzaklara..
Gecenin bir vaktiydi tam hatırlamasamda
Sanirım cuma gecesiydi o kaldi benim aklimda.
Anlamadan birden cıktın karşıma

Olur ya bir gün gitmek istersen,
Sana bakan gözlerimle korkma olur mu?
Çünkü ben gözlerindeki karanlığı çoktan gördüm.

Olur da bir gün konuşmak istersen,
Yazdıklarını defterde saklama;