Hatice Parlatıcı Şiirleri - Şair Hatice ...

Gülüm;
Gül dalında bir bülbüldün,
İrticacı baykuşlar
Kanlı geldi...
Vurgunlar erken girdi yaşına.
11.mart ve sen

Memleketim, yüreğinden öptüm.
Acılarını sardım acılarıma.
Memleketim,
memleket gözlü devler
Demirler ardında.
Hasrete,Bağımsızlığa,özgürlüğe aşık,

Yüreğimde her gün bir bahar dalı,
Açarken,
Ve her taraf alabildiğine mavi,
mutluluklar saçarken
Bir bakıyorum dal yerde,
Ve ben kırılıyorum...

Ülke'me armağan içimde ki;
Işık,umut,sevgi..
Ayaz'a rağmen,
Güneş'e sevgi ektim.
Gülümseyebilirim..

Yok buna inan,
Ötesi yok
Üşüdüm,
Baba demek geçiyor içimden
Ben sana yar demeliyim
Yaşlı ve güzel insan

Artık kışlara sormuyorum seni
Gönlüme baharları doldurdun.
Goncalar açtı,mavi her yan
Cıvıl cıvıl..
Ankara gönlümün rüzgarı,
Hüzünlerimin bitişi.

Acılarımızdan sevgi ürettik,
Yaydık yeryüzüne.
Şimdi Hasat zamanı sevinçleri
Ödülü devrim olacak
Karanlığa,zorbalığa inat.
Hatice parlatıcı

Kan,revan içinde yurdumun kalbi.
Hainlere,çıyanlara bile,
Bir yaşam vermek düştü bize.
Hoş geldi sefa geldi
Hayat bedelli Devrim.
Hatice parlatıcı

Çocukluğumdan kaldı,
Sevinçlerim,acılarım
Hassaslığım ondandır...
İnsanları sevmem,ezilmemden
Anlamak olanları
Yön vermek yaşama

Sınırlara geldim,
Yorgun düştüm,
Beklemekten seni....
Ne kadar çok bekliyorsam,
Onca güzel oluyorsun gönlümde..
Bırak yorgun düşeyim,