Acırım ona ki yanılmaz hayatınca
Vicdanı bir tuhaftır rüyasıza yatınca
Bir kez bile tahtanın yaşını sormamıştır
Ayak kuru, tuz kuru, yürek kuru odunca.
Tek ayak beklememiş ama hep tek kalmıştır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta