Sanır ki yol doğru, her adım emin, Oysa bilinmez ki nerede sonu, kimin. Bir anlık yanılgı düşürür yerden, Göz açıp kaparken ayrılır sürüsünden.
Yanılır insan, kalpte başlar sancısı, Görünmez duvarlar, sessiz yankısı. Ne zaman ki eğilir, hatalarını görür, İşte o an ruhunda bir erdem büyür.
Ders alınırsa o düşüşten, o izden, Yeniden doğar umut, silinir keder yüzden. Çünkü yaşam dediğin, düşmek ve kalkmaktır, Asıl büyük yanılgı, ders almamaktır...02:01:45 11-12-2025 Kayseri
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta