Lâma cime gerek yok, aşkın kendisi benim
Ezbere sevdaları, samimidir göremem
Dilim ahraz olsa da, konuşuyor bedenim
Sevmenin bedeli var, başa çorap öremem.
Bende hürmete şayan, her türünden eğilim
Özüm sözüm doğrudur, yalan söze cahilim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta