Hatalarımızla Büyüyoruz...

Hata yapa yapa büyürmüş insan.
Olmadık yerde,
Olmadık zamanda.
Bir bakmışsın,
Gözünden bile sakındığın,
Çok sevdiğin o kadını...
Affı olmayan en büyük hata...
Hayatını alt üst eder bir anda.
Yıkılmış dünyan,
Yok olmuş umutların.
Silinmiş hayallerin...
Sahilde yaptığın o çocuksu heybetli kumdan kale gibi...
Güçlü bir dalga alıp götürmüş bir anda.
Bazen insan istemese de,
Farkında olmasa da,
Söylenen bir kırıcı söz...
Korkutan bir şimşek gibi,
O yıkıcı yakıcı tek bakış..
Rüya gördüm dersin.
Kâbus gördüm dersin.
Geri dönsem dersin.
Kırılmış bir kalbi nasıl tamir edersin...
Ne kadar çabalasan.
Ne kadar kurtarmaya çalışsan...
Kırılmış bir kalbin varmı tamiri...
Elinden düşen bir fincan gibi.
Kalmaz mı izi...
Hiç olur mu eskisi gibi...
Yapılan hatanın var mı dönüşü...
Hata yapa yapa büyürmüş insan...
Kesilen cezanın olur mu affı...
Hakimi de belli maktül de belli..
Yatarı da belli bedeli belli.
Zamanı gelince affeder belki...

Kayseri : 22.01.2026