Hata Yaptım Ben
Suçlamaya hakkım yok kimseleri,
Ellerimle yıktım mâbedimi Ben!
Tahayyülü bile edilemezken;
Gönül mekânıma destur verdim Ben!
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Hata... Nedir hata? 'Matematiksel' sonucu var mıdır? Hani çarpayım derken böler misin? Sonuç vermeyince geriye doğru döner misin? Yeniden, yeniden dener misin?
Hata... İnsan olmanın doğallığı... Ama ben derim ki, kişi hata yaptığını anladığında bile, aslında hata hata olmaktan çıkmıştır bile... Kaldı ki, bazen kendimizi de yanıltırız.. Karşımızdakine göre düşünürde... Zira başkasına göre hata olan, bize göre çoğunlukla doğru olandır!
Çok içli, çok duygulu bir şiir okudum.. Bu kadarını bazen arasada bulamaz insan..
Çok teşekkür ediyorum Metanet Hanım.. Şiir içinde şiir okuttunuz bana... Tebrik ve hayranlıkla...
Mutsuzluğun, karamsarlığın yansıtılması yaşamın başka bir huzur veren yolu olsa gerek.
İnsanlar sıkıntı ve özlemlerini dışarı vurdukları oranda yaşama daha sıkı bağlılık gösterecek, yaşamın gerçekliğini tam olarak kavrayacaktır. Üzüntüler de, mutluluklar da yaşamakta olan insan içindir. İnsan, bazen geçmişteki olaylardan kendini söküp alması ve yaşamını yeniden inşa etmesi, geçmişteki bütün olanları unutup, hayata yeniden başlamalı. Daha önce yaşanan olumsuzluklara rağmen, mutluluğu yakalamak için savaş vermeli insan. Duyarlı yüreğinizi ve içimi acıtan paylaşımınızı kutluyorum. 10 + ANT. Saygı ve sevgi ile kalın.
Hikmet YURDAER
Ooooooooooo demek hata yapılınca itiraf mercii yine burası olmuş Metanet hanım.Oldukça güzel bir itirafname olmuş bence ben bu itirafın neresinden tutayım diye düşünürken acaba benimde hiç keşkelerim olmuşmudur? düşünmeden edemedim.Gerçi çok maceralı bir hayat yaşamasada Metanet hanım,hemen her sözünde bir tutarlılık her hareketinde bir makul mantık gözlemek mümkün olsada demekki sevgili şariemiz kendisi içten içe bazı duyguları yaşamış,her ne kadar bu yaşadığı duygu yoğunluğunun tiyosunu azda olsa bize vermesede...
Ne diyelim bu kadar hata kadı kızındada olur derler ya hani,boş verin ya Metanet hanım siz yaşadığınız andan keyif almaya bakın bence
Kalemin daim yolun açık olsun Metanet hanım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta