Hata sende değil ağaç,
Hata seni susuz bırakan,
Hata seni sevgisiz bırakan,
Hata seni yalanlarıyla kandıranda.
Hata tam olarak senin köklerinde,
Oradaki vicdanın sana hep susuz da olsan yaprak çıkartıyor,
Oradaki vicdan da seni yapraksız bırakıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta