Gençlikte hayalim mutlu olmaktı
Seveceğim yar i buldum sanırdım
Çiçeklerle süslü bir ev yapmaktı
Bir hatadır yapıp boşluğa daldım
El ele tutuşup göz göze gelmek
Kavak yelleri esiyordu o çağda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta