Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
insan hata yapar,
hem de hiç durmadan,
bazen hatasına hata da katar,
değerlerine ve sevdiklerine aldırmadan,
ama bir ana nasıl vazgeçmezse
sevmekten hata yapan yavrusunu,
seven de sevdiğinden geçmez,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta