Belki bir zaman daha devam edecek böyle,
bu yalan dünyayı payaşmamız seninle...
Alamıyacaksın artık hayattan hiç bir tat.
Hatıralarını ister yaz ister anlat.
Bir gün yanlızlığının farkına varacaksın,
Sesimi duymak isteyeceksin,duyamıyacaksın.
Görmek isteyeceksin,göremiyeceksin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta