Bir hataydı baştan sona;
Başkasının kokusu vardı sarıldığım kollarda…
Gözlerine baktığım öptüğüm
O adam şimdi çok uzak bana.
İlk defa kızdım kendime,
Kalkışmamalıydım biteceğini bildiğim bir şeye.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta