Bu şiirimin ilk cümlesi olsun,
Yoksa sıyrılıp parfüm kokuları arasından gireceğim yok birkaç cümle inzivasına.
İnziva vakti,vazgeçtiğin anda başlar bir izmaritte.
Ordayım.
Ah! Bu kaplumbağalarda sarstı beynimi yine,
Bende kabuğumda yazıyorum gündeme oturmuş sloganlar arasında çekimsel sorunları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta