Balkona çıktım ve doğan güneşi izledim,
Seni sordu güneş bana “Nerede o? ” diye cevap veremedim.
İçimi bir hüzün kapladı, galiba ben sensizliğe alışamadım,
Neden sonra içeri girdim ve merhaba dedim yokluğuna.
Sensiz bu ev yabancı geliyor bana,
Bir mektup yazdım ve içine bir gül sıkıştırıp gönderdim sana.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta