Ağrılarım şiddetlendi niye bu kadar sancılı merhametsiz.
Gönlüm krizlerde gece yarısı, yıldızlar huzurlu uzaktan keşke onlar gibi olsam
Havanın güzel olduğunu tahmin ediyorum dışarı çıkmam yasak
Sırtım ağrıyor içten içe kemiklerim sızlıyor
Gece yarısı yine atletim sırılsıklam vücudum kaynıyor
Ayağı kalkmak için bir el lazım
Gerek yok bu gece başkasını uyandıramam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta