Zaman geçmiyor, hayat burada yalnız zor.
İçime düştü ansızın amansız zalim bir kor.
Geçmeyen dakika ve saati birde bana sor.
Döşek kar gibi, bedenim buz, yorgan ise kor.
Sağım, solum hasta insan karşıda koca duvar.
Ne televizyon, ne telefon nede bir haber var.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta