Bazen ne kadarda rutindir hayat,
Ekmek yerken ne büyük bir servete sahip olduğunu bilmezsin,
Benim gibi bir hastane odasında değilsen..
Bazen ne kadarda ürkütücüdür,
Bir iğnenin insafında ellerin,
Halbuki daha dün sevgiliye dokunmuştu,
Şimdi bandajlara sarılı bileklerin..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta