Hastane köşelerinde. Şiiri - Hasan Muslu 2

Beyaz duvar, uzun gece,
Saat durur, zaman yorar.
Bir umutla bakar gözüm,
Can yanarken gönül susar.

Aynaya baktım tanımam,
Saçlar dökülür, yüz solar.
Güler gibi bakar insan,
İçi yanar, dili donar.

Koridor uzun, yol ağırdır,
Her adımı sabır ister.
Bir selam yetmez bu derde,
İnsan candan bir el ister.

Kimi gelir dua bırakır,
Kimi bakar, sessiz gider.
Menfaatle kurulan bağ
Dert görünce çabuk biter.

Zor gün dostu belli olur,
Gülüş kolay, dert ağırdır.
Hastane köşesinde insan
Gerçeği açıkça görür.

Gece üçte düşünürsün,
“Ben kime yük oldum?” diye.
Bir “burdayım” sözü yeter,
Bedel biçilmez dünyaya bile.

Sessizce çay koyan dost
Dağ gibi durur yanında.
İşte dost dediğin odur,
Can katar zor zamanına.

Tabip umut, sabır söyler,
İnsan Hakk’a yaslanır.
Her şeye rağmen yaşamak
Kulun kendin sınamasıdır.

Bu dert geçer ya da kalır,
Ama tüm anılar akılda kalır.
Zor günümde yanımda olan
Ömrümce gönlümde kalır.