Hastahane odaları, ahlar diyarı…
Kimi umutla şifa bekler, kimi gözlerinde yorgun bir hüzünle umutsuzluğunu gizler. Kimine yeni bir başlangıç sunar, kimine vedaların durağı olur.
Hasta yataklarında geçen zaman, insanı hem kendine hem de hayata karşı derin bir hesaplaşmaya davet edebilir.
Belki de bu yüzden bir ayak sesini hiç beklemediği kadar bekler.
Bir geçmiş olsun dileğinde birçok sevinci birden yaşar.
Doktoru, hemşiresi, diğer çalışanlarıyla derde derman olma mücadelesi veren sağlıkçılar, dışardaki yaşamın telaşına inat insan sevgisinin sabrını da ölçer.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta