Şimdi sen o küçük ellerinle,
Yokluyorsun dünyayı.
Yüreğine yürüyor gece gezginleri…
Henüz geçti bilincinden Arap atıyla bir sanrı.
Gözlerin kör karası bir karmaşayı tanımadı.
Terkedilme evresindesin, yüreğindeki kanserin.
Gözyaşı terapisinden çıkıyor kirpiklerin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta