Bir adam vardı bu gün, hasta.
Yok yok hasta, adam olmuş Ağras'ta.
Saydım 20 kutu ilaç,600 adet hap.
Beden çökmüş, ruhu olmuş harap.
Yiğenim! dedi ellerim titrer parkisonum,
Bel fıtığına katlanırım da karaciğer benim sonum.
Benden sadece tansiyonunu ölçmemi istedi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta