Hasta Şiiri - Enver Gokcay

Hep diyorsun neşelenip gülsene
Ah bir gelip şu halimi görsene
Gülşenimde gül açmadı bu sene
Bağ perişan bülbül yasta ben hasta

Zalim felek ayrılmadın peşimden
Kötü vurdun yaraladın döşümden
Umudum yaş olmuş akar çeşmimden
Göz perişan kirpik yasta ben hasta

Kara bahtım gülmedi güldürmedi
İnat etti sevmedi sevdirmedi
İçimdeki yangını söndürmedi
Kalp perişan gönül yasta ben hasta

Hançerlendim kan akar her yerimden
Ne acıyan ne tutan var elimden
El ayağım şikayetçiler benden
Baş perişan gövdem yasta ben hasta

Enver derki bende huzur ne arar
Ateş düşmüş ciğer tutuşmuş yanar
Ben bende değilim bu son zamanlar
Ruh perişan beden yasta ben hasta