Hasta Şiiri - Tuğrul Özdemir

Bir hasta ki çok hasta,
Yıpratılmış incitilmiş,
Kanadı kırılmış bir kuş gibi,
Acı çeker çaresiz...
Bir hasta ki çok hasta,
Yürür bu yollarda yürüdüğünü bilmeden,
Ne arkasına bakar, ne önünü görür,
Ne sevdiğini bilir, ne sevildiğini,
Yürür bu yerlerde, yaşadığını bilmeden,
Bir hasta ki çok hasta,
Aldatılmış, kırılmış,
Gençliğinin saflığında,
Yalan sözlerle vurulmuş...
Bir hasta ki çok hasta,
Dertlerdir anası, yok gibi babası,
Güneş görmeyen dipsiz karanlıkta,
Yok sığınacak bir yuvası...
Bir hasta ki çok hasta,
Karanlığın ortasında kimsesiz,
Kimsesizliğin her anında çaresiz,
Çaresizliğin sonundaysa ümitsiz...
Bir hasta-beklentisi olmayan-hemde çok hasta,
Bir yalan sözle vurulmuş,
Bir yılan dille kırılmış,
Buna rağmen yıkılmamış...
Bir hasta ki çok hasta,
Tam iyileşecek derken bu yasta,
Canı kadar sevdiği birinden,
Küfür yemiş bu yaşta...
Bir hasta ki çok hasta,
İyileşmeyi beklerken bu yasta,
Çok sevdiği biri yüzünden,
Yıpratılmış bu yaşta, ağlatılmış çok hasta...

01.10.1998 Saat:16.20
GGGG