Hasretliği suluyorum kör kapanda hükümlü yüreğime
Kanmamı soruyorum öğrenemediğim ham sözlerime
Var olmamı sunuyorum zamandan mahrum bedenime
Yalnızlık mı?
Usta ellerde örselenmiş takım elbise
Ve üzerimde…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta