Sesimdeki açlık, karın açlığına benzemiyor,
Gözlerim uzağa bakıyor, umudum hasretini çekiyor,
Yine ıstırap çekmekten de çekinmiyor,
Hayat sonu olmayan bir yolmuş gibi geliyor.
Gönlüm gerçek aşkların arasında mesafe olmaz biliyor,
Hasretine düştüğüm aşkın mesafeleri kısaltacağına inanıyor,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hasret çekenlerin içli sesi, tambura vurur gibi vurulmuş yüreğe, ah dedikçe kelimeler dökülmüş şiir olmuş, etkili ve hoş bir anlatım kutlarım, saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta