Bu sabahta hasretine sarılmış olarak uyandım,tam midemin ortasındaki ağırlığın acısıyla, senin gibi kokmasa da hasretinde bir kokusu var odamın her yanında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




o hasretki yakar bağırları tebriklerle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta