Ne zaman bir çınar gölgesinde yemek yesem ağlarım
Kuru yaprak elde sen aklımda boğaza dizilir lokmalarım
İştahla yenilen yemekte ben hep hasret yudumlarım
Peşin sıra geleyim derim götürmez ayaklarım
Sensiz cehenneme çıkar bütün yollarım
Ot bitmez olur çoraklaşır topraklarım
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta