Her kalem farklı bir renk seçer dünyaya not düşerken;
mavi umut yazar, yeşil tazelik, kırmızı tutku.
Benim elimdeki kalemler hangisini denese,
sayfalar senin gölgenle kararır.
Çünkü senin hasretin bende öyle yoğun, öyle koyu: siyahtır.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta