Bir gecenin en sessiz anında
yatağımın başında uyandım.
Odanın karanlığı
ağır ağır sızıyordu kalbime.
Perdelerin ardında yıldızlar bile üşüyordu;
yorgunluğuma sarılı halde
özleminle konuşuyor,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta