Hasretin koydu içime Şiiri - Birkan Demirci

Hasretin o kadar koydu ki içime,
geceyi sabaha bağlayan sızı oldun.
Suskunluğumdan tanıdım yokluğunu,
adını anmasam da
her yerim sen diye sızladı.

Bir saz teli gibi gerildim,
dokunsan ağlayacak.
Rüzgâr bile senden haber sorar,
pencere önlerinde beklerim
gelmeyeceğini bile bile.

Hasretin o kadar koydu ki içime,
zaman benden özür diledi.
Giden sen değildin belki
ama kalan ben
her gün biraz daha eksildim.