İçimdeki karanlığa inat,
Sokaklar aydınlamış Ay'ın görkemiyle.
Nereye götürüyor adımlarım bilmem,
Manasız; işte öylesine yürüyorum.
Şubat, en vurgulu gününde bu gün.
Genç ve yaşlı yüzler,
Geç kalmışlığın acelesi var kiminde.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta