Hasretin İçimde Yangın Şiiri - Hamit Atay

Hasretin İçimde Yangın

Geceler uzun, yıldızlar bile suskun,
Sensizliğin yükü omuzumda yorgun.
Adını fısıldar dudaklarım gizlice,
Hasretin içimde bir yangın, kor olmuş.

Rüzgâr eser, saçlarımı dağıtır,
Her esinti senden bir iz taşır.
Bir gölge geçer, sanırım sen geldin,
Ama hep hayal, hep yarım kalır.

Uykularım bölünür düşlerinde,
Sabahlar doğmaz gözlerinde.
Bir yanım bekler hâlâ kavuşmayı,
Bir yanım bilir, olmayacağını.

Sanki içimde yanardağlar var,
Külleriyle boğar beni her an.
Sevdanla yanmak kolaydı bana,
Sensizlikle kavrulmak en zor olan.

Her adımda seninle konuşurum,
Her susuşumda adını duyarım.
Yolları arşınlasam da nereye,
Vardığım her yerde seni ararım.

Ne çare, zaman geri dönmez artık,
Ne çare, kalbim senden vazgeçmez.
Hasretin içimde bir yangın büyür,
Sönmez, tükenmez, beni terk etmez.

Ve gün gelir, bedenim kül olsa bile,
Ruhumda senin ateşin kalacak.
Çünkü ben seni öyle derin sevmişim ki,
Yandıkça yeniden doğacak.
Hamit Atay