Yusuf’un kuyusunu öğretir,gecelerin azdırdığı yalnızlık
Eyyub’un sabrını öğreten hiçbir şey olmasa da…
Fakat kavuşmak büyük ümit, küçücük bir ışıkta.
Güneşin cömert nuru kuyuya dolmasa da…
Zamandır geçer elbet, yangınsa da hasretin
İbrahim değilsem de kavursa da ateşler…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Şiirnizin uç veren mısralarında derin medeniyet alt yapısının olduğu hissediyorum.
Kaleminiz kıvrak ve ifade eden maNA SIRLARA HAMİLE.
Ancak sabırla çalışmak lazım.
Muhabbetlerimle.
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta