Unutmayı denedim kaç kez hem de
Yetim kaldı sen dolu hüzünlerim
Öyle büyütmüşüm ki onları can evimde
Kimsesiz sokaklara atmaya elvermedi yüreğim
En büyüğünün adı ayrılık, bu sene yirmi yediye girdi
Çekip gittiğin o güz gecesinde doğdu
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta