İçimde bir şeyler kopar yokluğunda
Sanki duman dağılıp gider ya
Son bir veda gibi hafif ve derinden
Bedenim her nefeste bir hikaye yazar
Rüzgarın fısıltısı hafiften eser kulağıma
Varlığınla yarattığın cesedi
Yokluğunla kimsesiz bıraktın
Çünkü her köşe seninle bir anı saklar
İçimde bir yerde hala sesin yankılanır
Göğsümde bir ağırlık var seninle dolan
Ve gecenin siyah teninde bir hüzün çöker içime
Kokunu içime çekerim her sarıldığımda
Dudaklarında nefesim takılı kalır
Ve özlem seninle başlar yüreğimde
Yine bana hasretin kalır
Göz yaşımdan akan damlaları
Dudaklarınla silmeni isterim
Kalbimin her atışına dokunmanı
Sen baktığında gün ışığı doğar yüreğime
Ben içimde sen kopan fırtınaları
Yanlız yaşadım hep
Söylemek istediğim kelimeleri
Tozlu sayfalara bıraktım
Belki bir gün gelir okursun diye
Ben sensiz uyuduğum gecelerin dahi
Bedelini acıyla ödedim
Ve içimde o yangını
Seninle dolu olan o acıyı
Kelimelere dökmek
Bi nebze rahatlattı ruhumu....
Kayıt Tarihi : 6.3.2026 16:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!